24 December, 2009

અભિલાષા

login to  our live gujarati network :http://worldofpoems.ning.com
login to our orkut community: http://www.orkut.co.in/Main#Community?cmm=56547950

                              અભિલાષા              


ખબર નથી મને દુનિયાની જ્યાર થી દિલ ની નઝરોથી તમોને જોયા છે.
ખબર નથી કઈ દિશામાં  જવાનું  જ્યારથી દરેક દિશામાં  તમોને જોયા છે.

હર ધબકાર થી ઝખું છું, મહેચ્છાને મારે મળવું છું.
ભલે  ઉનાળો   બળબળતો  હોય છતા હુ વરસાદ ને ઝંખુ છુ.

હશે અદભૂત અનુભૂતિ આ આનંદ ની તેના  સપના હું અત્યાર થી  ચિતરું  છું.
બંધ આંખે તમોને એકટીસ નિહારું છું.
ખુલી આંખ તો ખબર પડી આ સ્વપ્નું હતું મારું  પછી ખુદ   અભિલાષાની પરિસીમા હું જ  બનાવું છું.

સ્વપ્ના ની મીઠી યાદો સંજોગી હોઠો થી હસી ની આંખો  ની ભીનાશ  ને હું ટાળુ છુ.
 ફરી,  કરી  બંધ આંખો  બસ  ફરી  હું તમને નિહાળું છું એકટીસ નિહારું છું.

રાજ ની રચના
૨૦:૦૦ રાત્રે
૨૪/૧૨/2009

રાજ  - તમારો મિત્ર    

21 December, 2009

દર્દ નો અહેસાસ

દરેક ની અંદર જીવતો હોય છે પોતાના દર્દ નો અહેસાસ
પરન્તુ વ્યસ્ત જીન્દગી માં નથી પોતાના નું દર્દ જોવાનો અહેસાસ

એક વાર કરી જુવો પોતાના ના દર્દ નો અહેસાસ
ઉર માં રેહશે ઉમન્ગ મન રેહ્શે પ્રસન્ન નહી થાય દુર હડસેલાયા અહેસાસ
રાજ કહે છે સહુ ને અન્તર થી એક વાત સુખ આપશો તો મળશે અનેક ગણુ સુખ જરુર થાશે હમેશા મીઠો અહેસાસ
રાજ ની રચના
૧૮:૧૫ સાંજે ૨૧/૧૨/૦૯

13 December, 2009

આવો ના બદલતા શબ્દો ના બદલાવી અર્થ

ગમ ને જીવન માં પીવા પડે છે.
દીલ ના દર્દ ને દીલ માં રાખવા પડે છે.
જીવન માં વ્યથાઓ નો કોઇ અતં નથી છતાં પણ વ્યવહાર મા હસવું પડે છે.
શબ્દો જ નથી બદલાતા, સમય સાથે બદલાતા શબ્દો સાથે દદૅ માં વધ-ઘટ થાય છે.
ક્યારેક તલવાર ની ધાર જેવા શબ્દો તો ક્યારેક ખુદ ને આશ્વસન ન શબ્દો સરી પડે છે.
આખંમા પાણી સાથ પણ ખુદા પાસે દુવા ની વાત સરી પડે છે.
સાચી છે વાત ગમ દૂર કરી શકાય એવી કોઇ દવા નથી પણ સમય સાથે જીવન માં સમાધાન કરવુ પડે છે.
અનુભવે સમજાય છે"રાજ" ને સુખી થવાની ચાવી મન માને કે ના માને ના ગમતા રસ્તે ચાલવું પડે છે.
સુર્ય ના ધગધગતા તાપ માં પણ નિશા ની શિતળતા ની આશા રાખવી પડે છે.

રાજ ની રચના
૨૩:૪૫ રાત્રે
૧૩/૧૨/૦૯

12 November, 2009

તુ મને ગમી ગઈ

નેટ મા મુલાકાત થયી.
પછી વાત થઈ.
લાગ્યુ જાણે જીવન ભર ની સંગાથ થઈ.ને તુ મને ગમી ગઈ.

શું હતો તારા શબ્દ નો જાદુ.
કે આ દિલને તુ અસર કરી ગઈ.
ન રહ્યો ચેન, ન રહ્યો કરાર.
ને તુ મને ગમી ગઈ.

મન માં હતી તને મળવાની તીવ્ર આતુરતા.
જાણે પાનખરને વસંતના ઓરતા.
પૂછ્યું મળવાનું તને તો તું હસી ને વાત ટાળી ગઈ.
ને તુ મને ગમી ગઈ.

કોયલ જેવો મીઠો ટહુકો તારો.
મારા નામનો સાદ તારો.
શુ મીઠો અવાજ તારો, તુ મને બેહોશ કરી ગઈ.
ને તુ મને ગમી ગઈ.

તને મળવુ જરુરી છે.
હૃદયમાં પ્રેમનું આખું ઝરણું છે.
કાશ, તને મળી અને દીલ માં ઈચ્છાઓ નાં વમળ ઉઠે અને આ દિલ બોલી ઉઠે
પહેલી નજરમાં - તુ મને ગમી ગઈ.
રાજ ની રચના
૧૮:૧૫ સાંજે   ૧૨/૧૧/૦૯

02 November, 2009

છટકબારી

ચિત્રગુપ્તની જેમ લોકોના ચોપડા તૌયાર ના કર
જો ખોટું લખિયું તો દુખ તને જ થશે અને જો ખોટ હશે તો તો પણ દુખ તો તને જ થશે .
ના કદીયે જોઈ વાંક કોનો હશે. બસ, કર્મ કરીએ સારા.
માનવી થયી માનવતા નિભાવી તો કદાચ ચિત્રગુપ્ત પણ ક્યાંક છટકબારી રાખે હશે.
રાજ ની રચના
૧/૧૧/૦૯
રાત્રે ૯:૩૦ વાગે

01 November, 2009

મારી પેહચાન તમારી મુસ્કાન

ડુબતા ને  હું તારું છું  કિનારે કિનારે  હું ચાલુ છું ,
શાંત નદીઓના જળ  ને માણુ    છું  ઉછાંછળા ઝરણા ને હું શાંત પાડું છું.
સમય  સાથે પલટાતા દોસ્તોને  સમય ની સમજણ પર  છોડું છું.
નથી કોઈ દુશ્મન  આ દુનિયા માં  પરંતુ લગભગ  મિત્રો છે  સ્વાર્થ ના તે સમજણ  હું કેળવું છું.
કરવી છે દોસ્તી એવી કે, દોસ્ત હું  મળું  અને તારી  નઝર માંથી સ્નેહ વરસે વર્ષો વર્ષ   ,
આપુ  હું શું તને , વચન તો વેહવાર છે નથી પડતું  કયારે  પણ આભ
નથી બતલાતા સંસ્કાર.
એ દોસ્ત વચન આપી ને નહિ વચન જીવી જવા માં મિત્રતા ની સાન છે.
મને  ચોક્કસ  ખાતરી છે મિત્ર  તમે  હમેશા મુશ્કુરાતા  રેહશો. આ જ તો રાજ ની  મિત્રતા ની પેહચાન છે.
રાજ ની રચના
૨૦:30
૧/૧૧/09

26 October, 2009

તમે હતા તેવા જ રેહજો

સંજોગ ભલે હોય ખરાબ,
ભલે નાજુક મન મા વેદના થાય.
વેદના તો જશે ભુલાય
જયારે સંજોગ ફરશે
તમે હતા તેવા જ રેહજો

ફુલો તો માર સહી આપે છે ખુશ્બુ
તમે પથ્થરના ન થજો .
તમે હતા તેવા જ રેહજો

સહી લેજો વેદનાઓ ના ખરાબ સમય ને,
શહનશીલતાની ને મુર્તિ થજો.
તમે હતા તેવા જ રેહજો

જુઠો નયનો ન વરસાદ ને કેમ રખો છો યાદ,
ક્યારેક કોઇ ની ાઆંખ ના મોતી ને યાદ કરી લેજો.
તમે હતા તેવા જ રેહજો

19 September, 2009

જાણતો નથી હુ કૌન છુ

જાણતો નથી હુ કૌન છુ છતાં સ્વને જાણવાનો પ્રય્ત્ન કરુ છુ
કવિ નથી છતાં કવીતા લખુ છુ
રંગ નથી જીવન માં છતાં જીવન ના દરેક રંગ ને સ્પર્શુ છુ.
ખબર નથી જીવન માં સુખ છે કે દુખ પણ આંખ ના અમુલ્ય મોતી તને અને તને જ અર્પુ છુ.
તરસ નથી છતાં પ્રેમ ની ભીનાશ માટે તરસુ છુ.
મર્હમ નથી ફકત ઘાવ છે છતા ચાંદની જેવી શીતળતા ને કલ્પુ છુ.
જીવન રુપી કાવ્ય માં નિશા છે પણ સુર્ય જેવી જગમગતી સવાર ઝંખુ છુ.
આ કોઇ ગીત નથી સંગીત નથી છે જીવન ની છે આ વાત છતાં જીવન માણું છુ.
રાજ ની રચના
૨૦/૦૯/૨૦૦૯ રાત્રે ૧:૨૦

15 September, 2009

શબ્દની વાત

મિત્રો આ વાત છે આપણે આપણી જિન્દગી માં રોજ બોલતા શબ્દ ઉપર, જો શબ્દ ઉપર ધ્યાન અપાયું હોત તો મહભારત ની રચના ના થાત.


અમને ના સમજાયું તમે શુ બોલી ગયા.
શબ્દ ના ગુલામ કેમ થયા?
આ તો દિલાસા ની વાત છે નથી તમારો મન નો થાક ઉતર્યો નથી હળવાફુલ થયા.
નહિ મળે કશું શબ્દ ના ગુલામ થઈ ને
'રાજ' કહે છે.જીવન નુ ગુઢ રહ્સ્ય સમજો ને
બોલેલા શબ્દ કરતા ન બોલી ને શબ્દ નો મર્મ સમજાવો ને.
બનશે શબ્દ તમારા ગુલામ મન નો થાક પણ ઉતરશે, હળવાફુલ થશો, પછી દુનિયા કહશે તમે તો ગુલામ બનાવી ગયા.
ન બોલેલા શબ્દ નો મર્મ થી ભલે વહે આંખમાંથી અનમોલ રત્નો, પણ સર્જન થશેએક મોઘેરો સંબધ અને બધા કહશે
વાહ, તમે તો જીવન ને સ્વર્ગ બનાવી ગયા.
રાજ ની રચના
૧૮:૪૫ સાંજે ૧૫/૦૯/૨૦૦૯

આપ

આપ
જો દુનિયા સ્વર્ગ છે તો ધરતી પર પરી છો આપ,
જો દુનિયા મ સંગીત છે સાજ છો આપ,
નયન ના કામણ થકી દીલ ના તાર ઝણઝણાવો છો આપ,
લો આજ કહુ છુ મન ના મીત છો આપ,

સુર્ય પ્રથમ કિરણને શરમાવો છો આપ,
મારી દુનિયા નુ નવચૈતન્ય છો આપ,
પક્ષીઓના ટહુકો હોય કે ઝાઝંર નો રણકાર છો આપ,
લો આજ કહુ છુ દીલ માં ઉતરેલ તસ્વીર છો આપ

મારે મન સુંદરતાની કલ્પના છો આપ,
ખિલતા ગુલાબ ની કડી છો આપ,
વરસાદ ની ભીની ખુશ્બુ છો આપ,
લો આજ કહુ છુ સુદંરતા નુ પ્રતિક છો આપ


આથમતી સાંજ ના રંગો મા છો આપ,
કવિએ બનાવેલ કવિતા ની પ્રેરણા છો આપ,
ચાંદ ની ચાંદની છો આપ
લો આજ કહુ છુ મારી તો જિન્દગી છો આપ

ઇશ્વરનુ બહુમુલ્ય સર્જન છો આપ,
બાળકની નિદોર્ષતા નુ પ્રતિક છો આપ,
જલ ની બુજાવે પ્યાસ એવું જકાશ હાસ્ય છો આપ,
લો આજ કહુ છુ આ મોહક અદાઓથી દિલ મારુ ઘાયલ કરો છો ાઆપ


ચંદ્ર ને શિતળતા નુ પ્રતીક છો આપ,
મારા દીલ ના દરિયે વહેતુ સમુદ્ર નુ મોજુ છો આપ
મોજા ના અપાર પ્રેમની અનુભુતિ છો આપ ,
લો આજ કહુ છુ દીલ પર કરો છો "રાજ" આપ,

રાજ ની રચના
રાત્રે ૧:૦૦
૧૨/૦૯/૦૯

06 September, 2009

આજ નો માણસ

મિત્રો આજે માનવ જીવન નું જે રીતે અવમુલ્યન થયી રહિયુ છે. તેનું તેનુ. દર્દ કેહવા ની કોશિશ કરી છે આ રચના થકી.

આજ નો માણસ

આજ માણસ થઈ ભુલ્યો માણસાઈ.
સીધા રસ્તા છોડી ટુંકા રસ્તાની કેડીએ જાય.
સફ્ળતાની ગુમાનમાં કરે અવડા કામ પછી ભગવાનના થામ જાય.
સંબન્ધો ને પ્રેમ ભુલ્યો, છોડી માણસાઈ.
ફાસ્ટ ફૂડ ખાઈ અને શરીર ને બનાવે રોગો ની ખાઈ.
ગળથુંથી માં ટી.વી. અને મોબાઈલ પછી કયાંથી રહે સાદાઈ.
સન્સ્ક્રુતિ ધોવાણ થાય, ધર્મ ની ફકત વાતો થાય પછી ક્યાં થી ધર્મ ના મર્મ સમજાય.
વિચાર આધુનિક થયા સંસ્કાર આધુનિક થયા પછી કેમ ના દંડાય.

રાજ ની રચના
૬/૯/૦૯
૧૨:૪૫ બપોરે

03 September, 2009

જીન્દગી

દગાઓ થી ભલે ને ભરેલુ હોયે જીવન
તાળીઓ ભલે ને વગાડતી આ દુનીયા
પણ દગો કોઇ નો સગો નથી
પુછો છો શુ કામ જીન્દગીને કે શું છે જીન્દગી
જીન્દાદીલી થી જેવી જાણી એ જીન્દગી
સપના જોવુ એ નથી દુનીયા. સપના પુરા કરવા એ જ જીન્દગી
ખુશી પણ હશે અને ઉદાસી પણ, દરેક પળ હસી શકે એની જ સાથ્ક છે આ જીન્દગી
મળશે ઘણા બધા ખુશીમા, પણ દુખ મા સાથ નીભાવે એણે જ જીવી છે આ જીન્દગી
મનમા ભરેલી નફરત ભુલી પ્રેમ થી જેવી એણે જ જીવી છે આ જીન્દગી
પ્રેમ ક્યારે કરાતો નથી આવો પ્રેમ ને એહસાસ બનાવી જીવી આ જીન્દગી
પ્રેમના વિયોગની ને વ્યથા તો નિશા માં લાગતા અંધકાર જેવી છે ચાલો માણીએ ચાંદની ઠડક માં રચેલ કાવ્ય, માણી શકો તો જ લાગશે સુંદર આ જીન્દગી
“રાજ” કહે છે દીલ ની ચાલો પ્રેમ ની આપી પાંખ,ગુલાબ ની સુગંધ અને મેહકાવીએ આ જીન્દગી
રાજ ની રચના
૩/૦૮/૦૯ રાત્રે ૧૧:૦૦ કલાકે

પ્રતિબિંબ

અરીસામાં તે જોયુ તારુ પ્રતિબિંબ જોયુ,
મારો ચહેરો કેમ ના દેખાયો તને.
કાચ તૂટેલા હશે ચાલશે પણ દિલ તુટે એનુ શુ?
જ્યારે દેખાશે મારો ચહેરો નહિ હોય આંખોનો ભ્રમ
વિખરાયેલા સ્વપ્ન પુરા કરવા ન પ્રણ લીધા છે અમે,
પ્રયત્ન કરશુ જયાં સુધી નહીં થાય પુરા તે,
"રાજ" એટલે જ કહે કાચ ભલે તુટે કોઇના દિલ ના તોડાય
આ જ મિત્રતા ની શીખ છે.
હવે જોવો અરીસામાં તમારો ચહેરો દેખાશે તમને તમારો ચહેરો
પણ એ કાચ ન અરીસા માં દેખાતુ પ્રતિબિંબ આ મિત્રતા ગૌરવ થી ઝડહડતુ હશે, તમારો જ ચહેરો

રાજ ની રચના
૩/૦૯/૨૦૦૯
સાંજે ૫:૦૦

01 September, 2009

મારું મૃત્યુ...!!

મારું મૃત્યુ...!!
************

ગરમ રોટલી શેકતી, નરમ આંગળી મારી....
પડેલી છે ઠંડી ફર્શ પર નિર્જીવ આંગળી મારી....

સફેદ મોગરાની વેણીનો નાગણ્ કાળો ચોટ્લો મારો...
પડેલો છે ઠંડી ફર્શ પર જાણે આખરી ઓશિકું મારુ.....

ચમકતી દમકતી આંખો નાં એ તારાઓ મારા....
ઢળેલા છે ઠંડા ગાલ પર આખરી આરામ માં.....

ઘંટડી વગાડતું અને ખિલખિલતું હાસ્ય મારુ...
પડેલું છે ઠંડા ઉદાસ વાતાવરણ માં પડઘાતું
તારી યાદોમાં આખરી મારું....

અન્તિમ ક્ષણો થિજેલા બરફ જેવી અસહ્ય .....
થોડી ક્ષણો પછી થશે પિગળતી ઓગળતી.....
અસ્તિત્વ હતું ના હતું થશે...
મૃત્યુમ કેવું પરમ સત્ય આપે છે ગોઝરું..!!

તારા ને મારા નજરો ના તારથી ધબકતું ઉર મારૂં...,
કોઇની નજર લાગીને હવે તારા ઉર માં જ છે મારું...!!

**બ્રિન્દા**

મારા પ્રિય નાનીજીના મૃત્યુ પર મે આ લખી છે..

મારા નાનીમા..દાદીમા અને મારા નાનીજી સાસું,,
ત્રણેય મારા "રોલ મોડેલ" હતા,,,
તેઓ મારા હ્રદયમા હમેશાં જિવન્ત રહેલા છે.....**

2 comments:

Raj- Your Friend said...
જયારે ગરમ રોટલી શેકાય ,યાદ આવે બડબડ તી ચીતા ની આગ નરમ આંગળી ત્યારે નિર્જીવ થયે જાય મારી.... કલ્પના મા સારી પડુ દેખાય મને જીવન મારુ. જયારે જોવ ફુલો નો હાર ત્યારે અન્તિમ વિદાય દેખાય મારી..... ચમકતી દમકતી આંખો નાં આ તારાઓ બુજાય જાશે એક દીવસ મારા.... પછિ ખિલખિલાતું હાસ્ય પડઘી શાન્ત થશે મારુ... થોડી ક્ષણો પછી થશે અસ્તિત્વ નામશેષ મારુ મૃત્યુ આ પરમ સત્ય છે ભલે લાગે તે ગોઝરું..!! રાજ ની રચના - આ રચના નથી છે શ્રધાન્જલિ ન ૨ શબ્ધ ૧૦:૪૫ રાત્રે ૩૧/૦૮/૨૦૦૯
Raj- Your Friend said...
મિત્રો એક ઘટના ઘટી તેના પર ચિન્તન કર્યુ. હવે શુ કરવાનુ? મૃત્યુ ન આ પરમ સત્ય ને કરવાનુ નિયારુ આવો, ફુલો નો હાર જેવુ જીવન મેહકાવી ભલે ચમકતી દમકતી આંખો નાં આ તારાઓ બુજાય જાય મારા પણ કોઇ ને આંખો નાં આ તારાઓ બની જીવન જ્યોત પ્રગટવીએ. નહિ થાયે અસ્તિત્વ નામશેષ મારુ ફકત નામ થશે નાશ મારુ. મૃત્યુ આ પરમ સત્ય ને સ્વીકારી સીધ્ધ થશે નામ મારુ. રાજ ની રચના - જીવન ને સફળ કરવાનો એક પ્રયાસ ૧૦:૪૫ રાત્રે ૩૧/૦૮/૨૦૦૯

21 August, 2009

ક્ષણ

નહી છોડું કોઇ પ્રયત્ન અને આયાસ
બસ માગી માગી ને માગી એક હસેલી ક્ષ્રણ ને તે પણ યાદ મા
નથી મંજુર મને તારી આ ખ્વાઈશ
વષો સુધી તને હસાવતી રહેશે હર ક્ષણ પાછી ક્યા જરુર છે યાદ ની એક ક્ષણની
ક્ષણ ક્ષણ હસાવતી જીન્દગી હોયે પછી ગમ કેમ ન ભુલાય
પન ન ભુલજે ગમ ને પ્રેરણા બનાવજે તો જ આખા વિશ્ર્વના ગમ તને રડાવશે,
હક ક્યારે મલતો નથી એતો ફરજ નો પર્યાય છે.
નિભવશો જો માનવતા ને ફરજ સમજી તો નવો સંબધો બન્ધાશે.
કર્યો હશે તો પ્રય્ત્ન જો કોઇ ને રડતા હસાવવાનો, નવું જીંવન આપવાનો
સુખ થી હસાવતી ક્ષણ ક્ષણ સાથે આત્મસન્તોષ પણ મલશે.

રાજ ની રચના
૨૧/૮/૦૯
સાંજે ૫:૩૦

પ્રેમની ભાષા

પ્રેમ એતો ભાવના ની ભાષા છે.
શરત હોય તો એ પ્રેમ ના હોય.
કોઇ ચાહે છે કોઈને એ વાત પ્રેરણાદાયક છે.
જો આમ જ બધા ચાહે બધા ની દુનિયા મા વેર ના હોયે
અને દોસ્તો દુનિયા મા સ્નેહના સામ્રાજય નો સુરજ સોદો ઝળહળ તો હોય.
દૂર ભલે હોયે આકાશ ને ધરા મિલન ભલે ન હોયે.
પણ વિચારો મિત્રો પૃથ્વી પર કુણુ કુણુ ઘાસ પથરાય છે ત્યારે જ જયારે આકાશ માથી સ્નેહ ને ધાર રુપે રીમઝીમ વરસાદ વરસે છે.
નથી કહીં ખાનગી આ વાત બધા તો જણે છે આ તો પ્રેમની ભાષા છે
બસ સમજે સહુ આ વાત ને આ કલયુગ મા ને વસે સ્નેહ નુ સામ્રાજય એવુ સપનુ "રાજ" નુ સપનુ છે

રાજ ની રચના

૪:૩૦ બપોરે ૨૧/૮/૨૦૦૯

10 August, 2009

નહિ વાગે

શબ્દોની ધાર બહુ ધારદાર હોયે છે.
ને એકલતા માર જોરદાર હોયે છે.

મુખથી જો એવુ કહેવાય કે જે દિલ પર અસર જોરદાર લગે તો ,
તેમને ફરિયાદ નહી તમને ફરી યાદ કરવાની તલપ જાગે છે.
જો માંગણી ને પણ તેમના સપના પરિવર્તીત કરી તો,
તેમને ધેલછા નહી આપણા સપના પુરા થશે નો આભાસ લાગે છે.
જીવવા માટે ધ્યેય માગશો તો હતાશા જ મડશે
જીવવા માટે ધ્યેય કેડવશો તો દુનિયા ના દરેક સુ:ખ, શાન્તી અને સમ્રુધી અહસાસ લાગે છે.

"રાજ" ને સાચી છે આ વાત
જીવન બદતર નહિ પ્રેમ લગાશે.

રાજ ની રચના

૦૧:૨૦ રાત્રે
૧૧/૦૮/૨૦૦૯

જિન્દગી એક પરીક્ષ્રા

જિન્દગી એક પરીક્ષ્રા જ છે
ખુદ પોતે જ પ્રશ્ર્નોમાં ઉલઝાયા વગર પરીક્ષ્રા પાસ કરવાની છે.

મન ને ક્યારેક વધારે આત્મવિશ્ર્વાસ હોયે છે.
નિશ્ર્વાસ સાથે શ્ર્વાસ ભળી ગયા.
જે લાગે છે સાથ આપી રહયા તે અમને.
તે એકાંત માં મુકતા નથી તમને,

જે પામવા નીકળ્યા છે તમને,
ગુમાવી ને પણ મેળવી જશે તમને

રાજ ની રચના

૦૧:૦૦ રાત્રે
૧૧/૦૮/૨૦૦૯

જીવન-કવિતા

છોડ બધી વ્યથા ને વ્યથા ને કથા ના કર
ભુલી જ દર્દ જોડે દોસ્તી કરવા નું દર્દ દુર થી સલામ કર

ફુલ જોડે ને ફુલ જેવુ મહેકવું એજ તો જિન્દગી છે.
જગતમાં સુંદર છોડ તો છે જ પરન્તુ તારે મિત્રતા પણ આ જગત મા સુંદર છોડ જ છે.

કવિતા ક્યારે પણ પૂરી થતી નથી પણ જીવન તુ કવિતા બનાવ

ભૂલ ની વાત ના કર ભલે હકીકત ચીતરી તે કાગળમાં,
ધ્યાન થી જો ચિત્રેલી હકીકત પણ મડશે ાઅનેરી ખુશી
બજારમાં મળતી ખુશી થી જીવન અધુરુ લાગશે.
તો કર પ્રયાસ કવિતાને પૂરી કરવા નો જીવન મિઠુ-મધુરુ લાગશે.

કદાચ જે વાત તારુ મન ના વિચારી શકયુ,
તે વાત આજે તને "રાજ" કહી રહિયો છે.
રાજ ની રચના

૧૨:૪૫ રાત્રે
૧૧/૦૮/૨૦૦૯
http://www.orkut.co.in/Main#Community.aspx?cmm=56547950

http://worldofpoems.ning.com/
શરુઆત સમ્બન્ધો ની કરી જો,
પૂણૅવિરામ તો નહિ જ આવે.
વચ્ચે અધુરા વાકય આવી શકે છે,
ને અલ્પવિરામ મુકીને જાય છે પણ એજ તો સમ્બન્ધો ની મિઠાશ છે.
ખોટુ લાગે જ કેમ? પશ્ર્ન ચિન્હ મુકવા પડે છે કેમ?
બને જો આવુ તો સમજુ હુ મારા સમ્બન્ધો ક્યાક કચાશ છે.
તમે થયા ગયા હવે મૌન,તમે મુકયા હવે ઉદગાર ચિન્હ !
પરન્તું અમારી મિત્રતા મૌન ને પણ સમજે છે.
જો કંઇ રહી જતુ હોય બે શબ્દ વચ્ચેની જગ્યામાં તો અમને પુરતા ાઆવડે છે.
તમે તમે બનીને રહો એમાં જ જિન્દગી ની મિઠાશ છે.
રાજ ની રચના
રાત્રે ૧૨:૨૫
૧૧/૦૮/૨૦૦૯

11 June, 2009

મારો બ્લોગ
http://raj0702.blogspot.com/
અને મારી કોમ્યુનીટી
http://www.orkut.co.in/Main#Community.aspx?cmm=56547950
નદીના છલકતા નીરમા પવિત્રતા ક્યા રહી પણ અમે વહાવી લાગણીઓ જેમ ની તેમ.
પેલો ધીર ગંભીર સાગર પણ હવે તો રુદ્રતા ધારણ કરે છે અમારી સમર્પણ ભાવના જેમ ની તેમ.
સમય સાથે કલકલ કરતા ઝરણા સુકાય ગયા પણ અમે છલકાવીયે ઉર્મિઓ જેમ ની તેમ.
મઘમઘતા પેલા ફુલો પણ કરમાય જશે આમારો અમર પ્રેમ ની સુવાસ છે જેમ ની તેમ.
સમય ભલે હોય કઠીન તો પણ તારા સ્વપ્નો સજાવીશુ જેમ ની તેમ.
નિશા મા દરેક કાવ્ય ની સ્નેહ થી લખી હૃદય ઝણઝણાવી છીએ જેમ ની તેમ.
તુ કબુલે કે ના કબુલે આજે પણ તારા દીલ પર છે "રાજ" ની યાદ છે જેમ ની તેમ.

રાજ ની રચના
૧૨:૧૫ રાત્રે
૧૨/૦૬/૦૯

03 June, 2009

પ્રેમ-પત્ર

મારો બ્લોગ
http://raj0702.blogspot.com/
અને મારી કોમ્યુનીટી
http://www.orkut.co.in/Main#Community.aspx?cmm=56547950
પ્રેમ-પત્ર


પ્રિયે તારા નામ પાછ્ળ આજ મારુ નામ લખું, છુ
ભલે સાવ કોરો છે કાગળ છતા પ્રેમ ની ભાવના લખું છુ

ખબર અંતર શુ કામ પૂછું તારા
તુ તો દીલમા વસે છે મારા એટલે જ દીલ ની વાત લખું છુ

અશ્રુઓ થી હમેશા દુર રહે ચેહરો તારો
તને ગમે એવા સમાચાર લખું છુ.

સ્થિતિ શુભ હોયે કે નહિ
છતાં હમેશા શુભ- મંગળ લખુ છુ.

ફુલોનો તો માર નથી લાગીયો પણ કાંટા ઝરુર ખુપી ગયા છે
તો પણ હમેશ તને ફૂલ લખું છુ.

અનિશ્ચિત છે આ દુનિયામા બધુ,
છતાં તું મળશે એવી આશા લખું છુ.

અજીબ છે દિલો-દિમાગ ને હાલત,
બસ હરેક પળ દિલો-દિમાગ તારો ચેહરો લખું છુ.

સમય જો આપે કહીં તો તારી ખુશી માગુ હમેશા હમેશા
દરેક નિશા મા કાવ્ય બનાવી તને લખુ છુ.
બસ એજ લી.- તુ જ કહે શુ લખું


રાજ - તમારો મિત્ર

રાજ ની રાચના
૨૧:૦૦
૦૩/૦૬/૦૯

29 May, 2009

હશે જો તારુ લખાણ દીલ થી મઝાલ છે આંખ ની કે ન ભીંજાય

મઝાલ છે સ્મિત ની કે હોઠો પર ના ફરકે દોષ તો કર્મ ને આધિન છે

કલમ થી સજાવ મને આપણા સ્વપ્ન ને સમજાવ મને
હોઠ ન બીડ ને શબ્દો ને ના ગુંગળાવ કાગળ અને કલમની સાહીથી પ્રેમ ને અમર બનાવ
ન લખ લખાણ હવે,જીવન ને ચીતર કાગળ પર,સમજણ પણ પડી જશે હવે,
વાંચવાને રસ નહી સમજણ બનવ હવે,પછી જો જીવવા મા કેવી મઝા આવશે
જીવન ને લાગણી ના પ્રવાહ થી ભરીયુ ઘર બનાવ તુ
રાજ ની રચના

૩૦/૧૨/૦૯રાત્રે ૧:૦૦

25 May, 2009

તારા સપના મારી યાદ

મારો બ્લોગ
http://raj0702.blogspot.com/
અને મારી કોમ્યુનીટી
http://www.orkut.co.in/Main#Community.aspx?cmm=56547950
બેઠા બેઠા વીચારમા પડ્યો
વીચાર મારો ખોટો પડ્યો
ઝુરતો રહીયો તારા પ્રેમ મા
પ્રેમ કદાચ મારો ઓછો પડ્યો
સપના સજાવીયા હતા તરે સંગ જીવવાના
સપના મા પણ હુ ખોટો પડ્યો
દરેક ખુશી ના રંગ ભરવા હતા તારી જીદંગી મા
પણ કદાચ રંગ ઓછો પડ્યો
સબ્દો ને કાવ્ય બનાવ્યા તુજ કાજે
પણ કાવ્યા ને કદાચ ભાવ ઓછો પડ્યો
નિશા ના અંધકાર પછી પ્રકાશ હોય છે
પણ હુ તો એ નિશા ની યાદ મા રડી પડ્યો
રાજ - તમારો મિત્ર
રાજ ની રચના
૧૧:૫૫ રાત્રે
૨૫/૦૫/૦૯

17 May, 2009

આજ

દીલમા જે દર્દ છે કહી દે તુ આજ,
ચુપ છે કેમ, ગુમસુમ છે કેમ, છુપાવ નહિ કહી દે તુ આજ,
દીલમા તસ્વીર છે તેને શબ્દોમાં ઉતારી નાખ તુ આજ,
આંખો મા છે જે આસું તેને વહાવી નાખ તુ આજ,
આંખો બંધ કરી ને જો તુ, તે દુર છે તો પણ કેટલા લાગે છે તે નજદીક આજ,
તારી હરેક યાદ મા હરેક સ્વાશ વસે છે તે આજ,
પ્રેમ તો બધા કરે છે પરતુ પ્રેમ ને સમજ તુ આજ,
"રાજ" કહે છે એક વાત આજ,
તુજ મારી ઝીદગી નુ ગીત છે તુજ કાવ્ય તુજ જ પ્રીત છે તુ જ નિશા મા છુપાઈલ પ્રકાશ ની સુનહરી સવાર નુ પ્રથમ કિરન તુ હવે તો સમજ આ વાત આજ.

રાજ - તમારો મિત્ર
૧૭/૦૫/૨૦૦૯
બપોરે ૧૨:૨૫

10 May, 2009

એક ખડખડ વહેતુ ઝરણુ એટલે કવીતા ની આપણી દુનિયા
જેમ લાગણી છે, પ્રેમ છે, સમજણ છે, ને મીત્રતા ની ભાવના પણ છે તો આવો મીત્રો સજાવી આ આપણી દુનિયા.
જેમા લાગણી ઓના સ્પદંન થી ભીજવશું પ્રેમ થી આપીશુ સમજણ ને શિખામણ ને વસાવીશુ.મિત્રતા ની દુનિયા.
વિશાળ દુનિયા મા ચાલો ાઆપણે પણ બનાવી એક નાનકડી દુનિયા.

07 May, 2009

હવે, નહિ રહે અછત

હવે, નહિ રહે અછત

લખવુ હોયે તે આજ લખ
શબ્દની ભલે રહી અછત મન ની વાત લખ દીલ ની વાત લખ
કહેલા શબ્દ તો સહુ સમજે ના સમજાય એવી સમજ ની વાત લખ
કલમ ની જરૂર નથી ચેહરા ના હાવભાવ થી વાત લખ

જો પ્રેમ સાચો હશે તો નહિ રહે શબ્દની અછત
ભાર મનનો નહિ રહે નહિ રહે મારી અછત
પાંપણો વાટે વહી જવા દે જળ ને ખુશી ની નહિ રહે અછત
સમજાય તો સમજ "રાજ" ની વાત નદી નુ શુ કામ છે સુખ નો દરિયો બની જશે જીદંગી નહી રહે કોઇ અછત

રાજ ને રચના
૧૪:૧૫ બપોરે
૦૭/૦૫/૨૦૦૯

02 May, 2009

દરેક પળ

સમ્બંધ ના હિસાબ મા વહી જશે દરેક પળ.

ખુશીથી જીવી જુવો દરેક પળ

વીતી જશે પછી પસ્તાશો તો પણ નહી મડે દરેક પળ

રાજ કહે છે દીલ ને વાત સમ્બંધો મા વીસ્વાસ ને બનાવી સ્વાસ જીવો દરેક પળ
તમારા ગણી દરેક ને જીવન મા ખુશી ભરી દો દરેક પળ
મૃત્યુ વખતે પ્રેમ નો હિસાબ જરુર મળશે
જો કોઇ એ જીવન ભર ના ચુકવ્યો હોય હિસાબ તો અફ્સોસ ન કરશો આસું થી ચુક્વશે હિસાબ દરેક પળ
જીવન જો આવુ જીવશો તો મૃત્યુના મોલ ને કિમત વધી જ્શે દરેક પળ

રાજ ની રચના
૦૨/૦૫/૨૦૦૯ રાત્રે ૧૦:૧૫

23 April, 2009

ક્યાં છે.

ખુશી તો મળી પ્રેરણા ક્યાં છે.
જીવન તો મળયુ જીદગી ક્યાં છે.
આશા તો છે પુર્નતા ક્યાં છે.
દિલ રડે છે કારણ દીલ્દાર ક્યાં છે.
શબ્દો થી વાક્ય લખાય પણ પણ દીલ મા ઊતરે એ કાવ્ય ક્યાં છે.
"રાજ" શોધે છે નિશા માં ખુશનસીબી નો સુરજ પણ સુર્ય ક્યાં છે.
રાજ ની રચના
૯:૫૫ રાત્રે ૨૩/૦૪/૨૦૦૯

06 April, 2009

જીવન

જીવન મા બસ ખુશી વેચવાની ઇચ્છા હતી.
જે મડ્યુ તે બસ થોકર મારી ચાલ્યુ ગયું
આમ તો હુ ઝીદગી વીશે બહુ જાણતો નથી
પરન્તુ અનુભવુ છુ કે જેમ જીવન જીવવા માટે જોયે છે સ્વાસ
તેટલો જ જરુરી છે જીવન જીવવા માટે વીસ્વાસ.
બધા ને જોયે છે વીસ્વાસ.રાખવો નથી સબન્ધો મા વીસ્વાસ.પરંતુ આ દુનિયા વિશે હુ શુ કહુ
જયારે સાચા દીલ નીભવીયો સમ્બન્ધ કોઇ ને સ્વાથી કેમ કહુ
લોકો જીવન ના સામન્ય નિયમ પણ ભુલી જાય છે
જીવન એક વેપાર છે તમે કહી આપશો તો ચોક્ક્સ શ્રધ્ધા રુપિ નફો મળશે.
અને જો લમ્બા ગાળા સમ્બન્ધો મા રોકાણ કરશો તો ચોક્સ પ્રેમ,વીસ્વાસ રુપિ બમણો નફો મળશે.

"રાજ" જીવે છે આશા થી કોઇ તો સમ્બન્ધો મા સમજશે.

રાજ ની રચના
૧૨:૪૫ બપોરે
૦૬/૦૪/૨૦૦૮

27 March, 2009

પ્રેમ

પ્રેમ તો છે અનુભુતી ની ચીઝ
આખોં મ દર્સન થાય એવી છે ચીઝ
પ્રેમ તો છે અમાપ
પ્રેમ ના વજન ના ન હોય કોઇ માપ.

ફરી ઝરુર મળીશું
તમને જ મળીશું
અચાનક જ મળીશું
આમ પણ ધારી ત્યારે ક્યા મળાય છે
ઉતાવડ ન કર મળ્યાં જ છીએ તો પેહલા જણી લઈયે,
આજે નહી તો કાલે મળીશું
જો દીલ મડીયા હશે તો છુટ્ટા નહિ જ પડીએ
કા તો એક બિજા મા ખોવાઈ જાશુ
નહી તો એક બિજા ની યાદ મા ખોવાઈ જાશુ.

"રાજ" ની રચના ૧૮:૧૫ ૨૭/૩/૨૦૦૯

18 March, 2009

અજનબી

દીવસે નરી આંખે અમે આભમાં તારા ગણીયે છીએ,
કારણ કે સપના જોઈ પણ અમે ખુશ તો છીએ,

સુરજ નો તાપ તો હવે દઝાડે છે.
બાકી આજે પણ નીશામાં પરકાશ્ના દર્શન થાય છે

કાવ્ય ને ગણ્ગણ્વુ મને ગમે છે.
કારણ કે સપના પણ કયારેક સાચા પડી શકે છે.

"રાજ" ને ખુદ નો પરીચય તો છે
પણ દુનીયા થી અમે અજનબી બની ગયા છેં.

રાજ ની રચના
૧૯:૩૫ ૧૮/૩/૨૦૦૯

વહેમ ન કરો પ્રેમ પર વીશ્વાસ રાખો

તમે અમને જીવન તો ગણી જોવો ભાર નહી લાગે.
તમારો થાક તો જરા વેહ્ચી જોવો જીવન થાક નહી લાગે.
ક્ષણો યાદો ને સપના માં તો સજાવી જોવો ક્ષણો મ્રુત્પાયી નહી લાગે.
ેકસોટી પાર ઉતરાવો સમ્બન્ધોને કોઇ સફાઇ નહી માગે.
શ્્વાસ મા વીશ્વાસ ભેળવી જોવો ભાર નહી લાગે.
વીચારો નથી બોદલા સમય જવા દો કુદરત ની ઠપાટ નહી લાગે.
ુ"રાજ" કહે આ વાત પ્રેમ પર ન રાખો વહેમ કુદરત વહેમ નહી લાગે.

"રાજ" ની રચના
૨૦:૦૫ ૧૮/૩/૦૯

ઋતુ ની વાત

ચોમાસના વાદળ તો વરસી ને અટકી જાય છે,
આંખને તો વાદળ તો અટકતા જ નથી.

ઉનાળાના તાપ સેહ્વાઈ જાય છે,
પણ દીલ નો ઉકડાટ સેહવાતો જ નથી


શીયાળાની ઠંડી તો સહન થાય છે ,
પણ જીવન બરફ જેવુ છે, તો પણ દીલ ને ઠંડક પોહચતી જ નથી.

"રાજ" ને રચના
૨૦:૫૦
૧૮/૩/૦૯

ઓળખ

ખજાનો તો કોઇ વીસાત નથી
તમારી ચાહના કોઈ માત નથી,

સુષિટી મા તમારા થી કોઇ સુંદર નથી
એક બ ે જીન્દ્ગી ની આ વાત નથી

અધીકાર ની આ વાત નથી
તમારા થકી અમારી ઓળખ છે "રાજ" ની ના સમજાય એવી આ વાત નથી.


રાજ ની રચના
૧૫/૦૩/૨૦૦૯
૨૧:૦૭ રત્રે

13 March, 2009

તને નહી સમજાય આ સંબંધ

સંબંધ મારે નીભાવવો છે તારો

તે નથી જીવન ની જરુરીયાત કેે નથી લાચારી.
તને નહી સમજાય આ તો છે દીલ ની વાત

સંબંધ મારે નીભાવવો છે તારો
તે નથી જીવન ની રસમ કે પછી નથી ટેવ
તને નહી સમજાય આ તો છે મોહ ની વાત

સંબંધ બાંધીને સંબંધ બગાડે છે બધા,
ચાહવાનો દુનીયાસામે દેખાડો કરે છે બધા,
અમે કયાં બધા મા આવી છી.
સમજ હવે તો સમજ આ તો છે પ્રેમ ની છે વાત

મોતી પામી ને પણ ઓળખતા ના આવડે તો કેવો સમ્બન્ધ કેવી વાત
પણ ાઅમે તો ઝવેરી છી અમારી ના કર વાત
છીછરા પાણી ન કર વાત.,
સંબંધના ઊંડાણનાં તો હોય છે અમાપ
આ છે "રાજ" ના દીલ ની વાત.

"રાજ ની રચના"
૮:૨૨ મીનીટ
૧૩/૦૩/૨૦૦૯

11 March, 2009

સમ્બન્ધો

સવાર્થ માટે સહુ સગા થાય છે.
સમ્બન્ધો ના નામે દગા થાય છે.
કયાં નીભાવે છે આજે દોસ્તી કોઇ.
દોસ્તો પણ સાવ બેવફા થાયે છે.
કરે જે સકલ્પ સાથે રેહવાનો.
એજ જલદી જુદા થાય છે.
બની ન આવે છ ેઇન્સાન ખુદા.
ેઅહીં આવીને કયાં કોઇ ખુદા થાય છે.
ઘણા યુગો થી રામ ગયા ને.
રામ ના નામે જ રાવણ બધા થાય છે.
કરી નથી વફા દોસ્તો એ કદી વર્સો થી.
ને કહે છે આજ તો વફા છે.
આ જ ઇન્સાફ છે પ્ભુ તારો.
કે અહીં ગુનેગારો ને નહી.
'નીર્દોશ' ને સજા થયે છે.

લ્યો અમારા પ્રેમ

10 March, 2009

સંબંધ ની વાત

ફુલ કેરા સ્પર્શથી પણ દીલ હવે ગભરાય છે,
એના રુઝાયેલા ઝખ્મો યાદ આવી જાય છે,
કેટલો નજીક હતો આ દુરનો સંબંધ પણ,
હું રડું છું એકલો એ ત્યારે એ સમ્જાય છે.
કોઈ જીવનમાં મરેલા માનવીને પુછજો,
એક મૃત્યૃ કેટલા મૃત્યૃ નીભાવી જાય છે.
આ વિરહની રાત છેતારીખનું પાનું નથી,
કોઇ તો સમજાવે એને દીલ ના સમ્બન્ધો ના પણ નામ બદલાય છે.
સમ્બન્ધો કોઇ કોમ્પુટ્રની મેમરી નથી કે જીવનમાં સમ્બન્ધો ડીલીટ થાય
એક સમ્બન્ધ નો અંત "રાજ" ને જીવતા મરણ તરફ લઈ જાય છે.
જીવન તો ચાલે છે પણ લાશ જેવુ જીવન જીવાય છે.
અહીં દિવસ બદલાય તો આખો યુગ બદલાય છે.
એક પ્રણાલીકા નીભાવું છું,
લખું છું હું ગઝલો કારણ કે કાનમાં કાવ્ય નુ ગુન્જન થાય છે.
બાકી ગઝલો જેવું જીવન હવે ક્યાં જીવાય છે.

"રાજ" ને એકલા રહેવાની આદત થઈ ગઈ....
"રાજ " ની રચના
૧૧:૪૫ રાત્રે

09 March, 2009

પ્રેમ એટલે શું?

પ્રેમ એટલે શું?


આંખ થી આંખ કહે વાત અને સમજી જાય આંખ એ પ્રેમ બીજુ શું?
દીલ ની અનકહી વાત સમજી જાય દીલ એ પ્રેમ બીજુ શું?
સવાસ થી પણ વધારે મુકે વીસ્વાસ એ પ્રેમ બીજુ શું?
લાગણી ભરીયો સાથ જીવનભર હાથો માં હાથ એ પ્રેમ બીજુ શું?
જીવનભર નીભાવે સાથ એ પ્રેમ બીજુ શું?
સ્નેહ નો પરીયાય એ પ્રેમ બીજુ શું?
પ્રેમ એટલે પ્રીતી બીજુ શું?
પ્રીતી એટલે પ્રીત બીજુ શું?
"રાજ" ની બહુ જ સાદી છે આ વાત. બીજુ શું?

રાજ ની રચના
૧૦:૨૦ રાતરે
૦૯/૦૩/૨૦૦૯

08 March, 2009

ઝીદગી નું સત્ય

સત્ય એક કલ્પના છે, અસત્ય ની આ દુનીયા છે.
ખુદા એક શબ્દ છે .ખુદા મા કયાં કોઇ સમજે છે.

નરક-સ્વર્ગ અહીં જ છે.
ઝીદગી એક સજા પણ છે અને મજા પણ છે.

મોક્ષ તો એક ઈછા છે.અપ્સરા એક પરીકથા છે.
સુરમાં દર્દ છેે, વીસ્વાસ માં પણ ઘાત છે.

કયામતમાં કર્મ ને આધીન ઈન્સાફ છે.
એમા દયા પણ છે ્ ક્રૂરતા પણ છે.

રોગ તો બધા મટે છે.
પીડાવું એ તો પાપ ની સઝા છે.

"રાજ" કહે કેવી કયામત ને કેવી વાત
કર્મ કર જો,તારી સાથે મા-બાપ ના આસીરવાદ પણ છે.

રાજ ની રચના
૬/૦૩/૨૦૦૮
૧૧:૫૫ રાત્રે

27 February, 2009

very beautiful

How do I
Get through one night without you
If I had to live without you
What kind of life would that be?
Oh I, I need you in my arms
Need you to hold
Your my world my heart my soul
If you ever leave
you would take away everything good in my Life.

And tell me now
How do I live without you
I want to know
How do I breathe without you
If you ever go
How do I ever, ever survive?
How do I
How do I
Oh how do I live?.

Without you
There'd be no sun in my sky
There would be no love in my life
There would be no world left for me
And I
I don't know what I would do
I'd be lost if I lost you
If you ever leave me
you would take away everything real in My life

And tell me now
How do I live without you
I want to know
How do I breathe without you
If you ever go
How do I ever, ever survive?
How do I
How do I
Oh how do I live without u?????

i love you!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

24 February, 2009

પાગલ…

પૂછતી નહીં કેટલો પાગલ… કેટલો પાગલ…
આભમાં જોને કેટલાં વાદળ…
એટલો પાગલ…
ઝાડનું નાનું ગામ વસાવ્યું ને ફૂલને
તારું નામ દીધું છે.
ભમરા તને ગુંજયા કરે: ગુંજવાનું મેં કામ દીધું છે.
જળને તારું નામ દઈ ઢંઢોળી દેતો.
ખોવાઈ ગયેલા નામને મારા ખોળી લેતો.
નદી તારા નામની વહે: એ જ નદીનું જળ પીધું છે.
આપણા પ્રેમની, સુખની દુ:ખની વાત કરું છું
શબ્દો આગળ.
પૂછતી નહીં કેટલો પાગલ…
-સુરેશ દલાલ

આશા

જીવન છે તો આશા છે
આશા છે તો જીવન છે
હારી ને પણ જીવન તો જીતવાનુ જ છે
જીત તમારુ કીસ્મત છે જીત જ તમારુ નશીબ છે.
સમય પણ જાય થાકી, હાંફી
જો કરાવી દે તુ ઝાંસી ની રાની ની ઝાંખી.
"રાજ" ને છે મન મા વીસ્વાસ જીત તો તમારી થવાની જ છે.

રાજ ની રચના
૧૧:૫૯ કલાકે રાત્રે
૨૫/૧૨/૦૯

મારી પેહચાન તુ

Dedicated to my ________________

મંઝીલ છે મુકામ છે તે હમસફર તુ
સ્વાસ છે વીસ્વાશ છે તે હમસફર તુ
જીવું છું જીંદગી છે તે હમસફર તુ
મારી ઓળખાણ છે મારી પેહચાન છે તે હમસફર તુ
તને કેમ ખબર નથી હમસફર હુ જ છુ તુ

રાજ ની રચના
૨૪/૦૨/૨૦૦૯
૧ ૧: ૨૫ કલાકે રાત્રે

દીલ ને દીલ વાત

એકલા કંયા છો તમે તમારા દીલ ને કેમ ભુલો છોે, વીચારો તો છો તમે ઈ સાંભળી ને બહુ સારું લાગે છે.
સપના મા પણ જૂઓ તો સત્ય સમજાસે કે જીવન મા કોઇ તમારો આધાર બનવા માગે છે.
જરા ફરી જૂઓ સપના તો સમજાસે કે કોઇ તેમનુ દીલ તમારે નામ કરવા માગે છે.
કોઇ તમારા સપના સન્જોગી તલવાર ની ે ધાર ને બુઢી કરવા માગે છે.
અમને દરીયો બની સાગર ને સમાવતા આવડે છે.
અમને તો ઝીદગી બની ઝીદગી ન મોડ ને મોડતા આવડે છે.
કેહવા ની કયાં ઝરુર છે કહીં, દીલ ને દીલ અનકહી વાત ને સમજત ાેઆવડે છે.
આ વચન છે "રાજ"નું અમને તમારી આંખોમા સપના ભરતા આવડે છે.
એકવાર દીલ તો લાગડી જૂઓ પછી ખબર પડશે તને કે "રાજ" ને તો દીલ મા વસાવી તને દુનીયા બનાવતા પણ આવડે છે.

રાજ ની રચના
૨૪/૦૨/૨૦૦૯
૦૯:૪૫ કલાકે રાત્રેે

સત્ય ની સમજ

તુ સમજ દોસ્ત શુ છે સત્ય
એ જ જેના થી બીજા ની ઝીદંગી મા બહાર આવે ાએ સત્ય
દોસ્તી મીસાલ બને એ સત્ય
પ્રેમ મ સુગ્ધ ફેલાવે એ સત્ય
દુ:ખી ની આંખો મ ાઆશુ લુછાય એ સત્ય.
સમ્બન્ધો ઝીંદગી ભર નીભ ાવી એ સત્ય.
આગ્ર્હ નહી પણ છતાં સમજ મા વાઆવી જાયે એ જ છે સત્ય.

રાજ ની રચના
૨૪/૦૨/૨૦૦૯
૧૦:૫૦ કલાકે રાત્રે

23 February, 2009

શું સમજે ? કોને સમજાવે ? ગૂંચવાતો, ગૂંચવાતો જાતો..

હોઠ ભલે સજ્જડ બીડેલા, મનમાં ચાલ્યા કરતી વાતો...

નાનપણમાં જ્યારે કેમેસ્ટ્રી ભણતા ત્યારે સમીકરણો ગોખીને પેપરમાં લખી લેવાથી પૂરા માર્ક્સ મળતા. શિક્ષકો પણ એવું જ સમજાવે કે આ ‘રોકડા માર્ક્સ’ મેળવવાનો સહેલો રસ્તો છે.

જેમ મોટા થતા ગયા એમ સમજાયું કે ગોખેલાં સમીકરણ કોઈ કામમાં આવતાં નથી. પેપરમાં મળેલા રોકડા માર્ક્સ જિંદગીના પેપર લખવા બેસીએ ત્યારે વધવાને બદલે ઘટતા જાય છે.

બહુ નવાઈની વાત છે કે આ પરિસ્થિતિ માત્ર લગ્ન કે પ્રેમસંબંધો પૂરતી મર્યાદિત નથી રહી. જિંદગીના મોટા ભાગના સંબંધો ધીમે ધીમે વધુ ને વધુ જટિલ-કોમ્પલેક્સ થતા જાય છે. માણસમાત્ર પરિસ્થિતિ સાથે અનુકૂળ થવાને બદલે પ્રતિકૂળ થવા લાગ્યો છે અને એની જ સાથે પ્રતિકૂળ થવા લાગી છે એની જિંદગી.

આપણે સંબંધોની દુનિયામાં જીવીએ છીએ. માતાપિતા, ભાઈ-બહેન, મિત્ર, મામા-મામી, કાક-કાકી... પ્રેમિકા, પત્ની... કંઈ કેટલાય નામ સાથેના અને નામ વગરના વારસામાં મળેલા અને આપણે શોધેલા સંબંધોથી આપણું પોતાનું અસ્તિત્વ રચાતું હોય છે.

દરેક વખતે દરેક સંબંધ ક્યાંક પહોંચવા માટે નીકળે છે. દરેક સંબંધને કોઈ એક ર્સ્ટાિંટગ પોઈન્ટ (ડીપાર્ચર) અને એક મંઝિલ (અરાઈવલ) હોય છે. કેટલાક સંબંધો સાચા અર્થમાં આપણી જિંદગીનો ભાગ હોય છે તો કેટલાક સંબંધો ફક્ત ચાલવા માટે ચાલતા હોય છે. ત્યારે ઘણી વખત વિચાર આવે છે કે સંબંધ શરૃ થાય ત્યારના સંજોગો અને સંબંધ જ્યાં પહોંચીને પૂરા થવાને આરે આવે ત્યારના સંજોગો કેમ આટલા બધા, લગભગ ૧૮૦ ડિગ્રી જેટલા બદલાઈ જતા હોય છે ? તેમને જે વ્યક્તિની જે કોઈ બાબતો ખૂબ જ વખાણવાલાયક, ચાહવાલાયક, ગમવાલાયક લાગતી હોય એ જ બાબતો સંબંધમાં સમસ્યા બની જાય એવું કેમ થતું હશે ?

ઘણી વાર જે કારણે બે લોકો એકબીજાની નજીક આવે, એ જ કારણે બે લોકો એકબીજાથી દૂર જવા લાગે, ત્યારે એમ લાગે કે સંબંધ એક ગૂંચવણભરી એવી પરિસ્થિતિ છે કે જેમાં માણસ દાખલ તો થઈ જાય છે, પણ જીવી શકતો નથી.

એમાં પતિ-પત્ની હોઈ શકે, પ્રેમી-પ્રેમિકા હોઈ શકે, બે મિત્રો હોઈ શકે અને એનાથી આગળ વધીને ફક્ત લેવડ-દેવડ માટે ગોઠવવામાં આવેલા વ્યવહારુ સંબંધો પણ હોઈ શકે !

આપણે બધાએ જોયું જ હશે કે વ્યવહારના નામે શરૃ થયેલા સંબંધો પણ સમય સાથે અપેક્ષાઓમાં પલટાઈ જાય છે. ફક્ત લેવડ-દેવડ ખાતર શરૃ થયેલા શરીર ઉપર આધારિત કે જરૃરિયાતના સંબંધો પણ સમય સાથે ગૂંચવાતા જાય છે. ધંધામાં કે દોસ્તીમાં પણ ધીમે ધીમે એકબીજા પરત્વે ફરિયાદો વધવા લાગે છે. સામાન્ય રીતે દરેક માણસ એમ માને છે કે સંબંધ વણસવાના કારણમાં પોતાના કરતાં સામેના માણસની જવાબદારી વધારે છે. ‘મેં તો બહુ પ્રયત્ન કર્યાે, પણ સામેનો માણસ સમજે જ નહીં તો આપણે શું કરીએ ?’ કહીને હાથ ખંખેરી નાખતા માણસો એ ભૂલી જાય છે કે જ્યારે સંબંધ તૂટે છે ત્યારે નુકસાન એક વ્યક્તિનું જ ન હોઈ શકે. માણસ કંઈ પણ કહે આપણે બધાએ સ્વીકારી લેવું પડે છે કે માણસ સંવેદનશીલ પ્રાણી છે. લાગણી વિનાનો સંબંધ એને પોષાતો નથી અને લાગણી સાથેનો સંબંધ એ પૂરેપૂરી ઈમાનદારીથી સાચવી શકતો નથી.

અંગત સંબંધોમાં સતત ફરિયાદ કરતો માણસ વ્યવસાયમાં, સમાજમાં અને બીજી બધી જ જગ્યાએ ‘સારા’ દેખાવનો પ્રયાસ કરે છે. પોતે જે નથી તે બતાવીને બહારના લોકો પાસેથી માણસ વાહ વાહ ઉઘરાવે ત્યારે એવું ચોક્કસ સમજાય છે કે જે ટકી જાય છે તે વ્યવહાર હોય છે. સ્પષ્ટપણે લેવડદેવડ ઉપર ટકેલા તદ્દન અપેક્ષાવિહીન વ્યવહારુ સંબંધો પ્રમાણમાં વધુ સ્વસ્થ અને મજબૂત રહે છે, પરંતુ જ્યારે સંબંધમાં લાગણી ભળે કે તરત જ સંબંધ વમળમાં અટવાઈને ખરાબે ચડી જાય છે.

અપેક્ષા દરેક સંબંધની શરૃઆત હોય છે. ધંધાની, સમાજની કે બીજી કોઇ જરૃરિયાત પૂરી કરવાની અપેક્ષા સામાન્ય રીતે માણસ પરસ્પર સંતોષતો રહે છે. આનાથી અલગ વિચારીએ તો જ્યારે બે તરસ્યા લોકો ભેગા થાય છે ત્યારે એમાં ફક્ત અને ફક્ત લાગણીની અપેક્ષા હોય છે. એકાંત કે એકલતા, ઉઝરડા કે પીડા સાથે મળેલા બે લોકોની પહેલી અને છેલ્લી અપેક્ષા હોય છે કે કોઈ પોતાની કાળજી લે, સંભાળ રાખે અને લાગણી બતાવે.

સૌથી મજાની વાત એ છે કે બંને જણા ઈચ્છતા હોય છે કે સામેની વ્યક્તિ પોતાની સંભાળ રાખે ! આવી અપેક્ષામાં કશું ખોટું નથી. દરેક સાચા સંબંધને અપેક્ષાનો અધિકાર છે જ. બંને વ્યક્તિઓની વચ્ચે જ્યારે સમજદારી વધતી જાય ત્યારે સંબંધની ગાંઠ મજબૂત થતી જાય છે, પરંતુ બંને પક્ષે જ્યારે અપેક્ષાઓ વધતી જાય ત્યારે સંબંધ ગૂંચવણની ગાંઠો વાળતો જાય છે. જે મિનિટે તમને પહેલી વાર સવાલ થાય, “હું શા માટે કરું ? એ કેમ ન કરે ?” ત્યારે સમજી લેવું કે સંબંધનો પહેલો પડાવ આવી ચૂક્યો છે.

સાચા સંબંધની શરૃઆતમાં સંબંધ વધારવાનો કોઈ પ્રયાસ નથી કરવો પડતો. માણસ અજાણપણે, અનાયાસે સંબંધ આગળ લઈ જાય છે. સામેની વ્યક્તિ અટકે ત્યાંથી ધક્કો મારીને બીજી વ્યક્તિ એને આગળ લઈ જાય છે.

કોઈ એક ચોક્કસ સ્થળે મળેલો અને કોઈ એક ચોક્કસ પળે પ્રગટેલો સંબંધ હંમેશા એવો ને એવો રહી શકતો નથી એ પણ સત્ય જ છે. સમય, સ્થળ અને સંજોગોની સાથે સાથે કોઈ પણ સંબંધ નાનો-મોટો, ઊંચો-નીચો, લાંબો-પહોળો થતો જાય છે. સામાન્ય રીતે સમાજ જેને સમાધાન કહે છે તે વ્યવહારમાં શક્ય છે. સંબંધમાં એ સમાધાન થવા માંડે કે તરત જ એની સુગંધ મરવા માંડે છે. ‘ચલાવવો પડે’, ‘સાચવવો પડે’, કે ‘ખભે ઊંચકીને ચાલવું પડે’ એવો કોઈ પણ સંબંધ ધીમે ધીમે માનસિક ત્રાસ બનવા માંડે છે. માણસમાત્ર માનસિક ત્રાસથી ભાગવા માટે સંબંધ તોડી નાખવાનું જ પસંદ કરે છે.

સંબંધનો એક એવો પડાવ આવે જ્યાં તમને ઊડવાને બદલે ડૂબવાની લાગણી થાય, સાથે ગાળવાની પળો તમને હળવા કરવાને બદલે વધુ ભારે કરી નાખે ત્યારે લાગે છે કે સંબંધની આખી ડિઝાઈન ખોટી રીતે શરૃ થઈ છે. ખોટી રીતે શરૃ થયેલી ડિઝાઈન ક્યારેય સાચું ચિત્ર બનાવી

શકતી નથી.

જિંદગીમાં સવાલો ઊભા થાય જ, પરંતુ સાથે મળીને એના જવાબો શોધતા શોધતા બે માણસો આખી જિંદગી હાથ પકડીને ચાલી શકે છે. બેડરૃમમાં ગમે તેટલા ઝઘડા પછી પણ જો એકબીજાને ભેટીને સૂઈ શકાય કે ડાઈનિંગટેબલ પર દલીલ કરતાં કરતાં પણ ‘સાથે’ જમી શકાય તો સંબંધોમાં તિરાડ પડવાની શક્યતાઓ તદ્દન નહીંવત છે. મોટા ભાગના સંબંધો તૂટે છે કારણ કે માણસો એકબીજાની સામે વ્યક્ત થતા ડરી જાય છે.

જેની આપણે ખૂબ નજીક હોઈએ એ માણસ આપણા વિશે શું ધારશે એ વિચારમાત્ર આપણને વિચલિત કરી નાંખે છે. સાચું પૂછો તો કોઈ આપણા વિશે શું ધારે છે એ વિચારીને વર્તવાને બદલે આપણે જેવા છીએ તેવા વ્યક્ત થઈને સંબંધને વધુ

લાંબો સમય જીવતો અને ધબકતો રાખી શકાય છે.

કોઈ પણ સંબંધની જરૃરિયાત ‘સાથ’ હોય છે. “તમે જિંદગીનાં કેટલાં વર્ષ સાથે ગાળ્યાં એના કરતાં કેટલાં વર્ષોમાં સાચી જિંદગી ગાળી” એ સવાલ વધુ અગત્યનો બની રહે છે. સતત ફેલાવાનો પ્રયાસ કરતા લોકો ધીમે ધીમે વિખરાતા જાય છે. સતત ઊંચે ચડતા માણસો ધીમે ધીમે બટકી જાય છે, પરંતુ ખુલ્લા મન સાથે કરાયેલા નાના-મોટા ઝઘડા અને સમાધાનો એક વ્યક્તિએ બીજીને આપેલી કિંમતી ભેટ બની જાય છે.

મોટા ભાગના લોકોને ઝઘડા કેવી રીતે કરવા એ પણ આવડતું નથી. સામેની વ્યક્તિને હરાવવા માટે, એને ખોટો પાડવા માટે કરવામાં આવતી દલીલ કદાચ તમને વારંવાર જીતનો આનંદ આપી શકે, પરંતુ જેની સામે જીતવા માટે આ બધું કરો છો એ વ્યક્તિને ખોઈ બેસશો એ નક્કી છે. ધારી લઈને, માની લઈને કે પૂર્વગ્રહો, હઠાગ્રહો, દૂરાગ્રહોને કારણે થતા ઝઘડા ખરેખર એક કુહાડીનું કામ કરે છે. જે ગમે તેવા મજબૂત

સંબંધને મૂળમાંથી કાપવાની તાકાત ધરાવે છે, પરંતુ એકબીજાને સમજવા માટે, એકબીજાને ચાહવા માટે, એકબીજા સુધી પહોંચવા માટે કરવામાં આવતા ઝઘડા બે વ્યક્તિઓને વધુ નજીક લઈ આવે છે.

સામેની વ્યક્તિને શું કહેવું છે તે સાંભળવું ખૂબ જ જરૃરી હોય છે. બે વ્યક્તિઓ ઝઘડે ત્યારે સામાન્ય રીતે સામેની વ્યક્તિ શું કહેશે તે ધારી લઈને એની આવનારી દલીલ કાપવા માટે પહેલેથી જ પેરવી કરવામાં આવે છે. ખરેખર તો એવી જરૃર નથી હોતી. ‘હું ન બોલ્યો/બોલી હોત તો સારું થાત એને બદલે હું ન બોલી/ન બોલ્યો તે સારું થયું’ની લાગણી સંબંધને લૂણો લાગતા અટકાવે છે. માણસને પોતાનો જ શબ્દ હંફાવે છે. કહી નાખેલા શબ્દો પાછા વળી શકતા નથી અને પહોંચી ગયેલા શબ્દોએ કરી નાંખેલા ઘા માફીના શબ્દોથી રૃઝાતા નથી.

માફી માગવી પણ ઘણા લોકોને સહજ કે સરળ નથી હોતી. આપણે આપણા જ માણસને તકલીફ આપી છે એટલી વાત જો સમજી શકાય અને એનો સાચા હ્ય્દયથી અફસોસ થાય તો માફી માગવામાં કોઈ તકલીફ નથી પડતી.

આપણો અહમ્ એટલો અગત્યનો છે કે આપણે બધાને જવા દઈ શકીએ છીએ, છોડી દઈ શકીએ છીએ, પરંતુ સાચા હ્ય્દયથી એક પળ માટે પસ્તાવો કરીને આપણને જે સૌથી પ્રિય છે તેને રોકી શકતા નથી ?!

ધંધામાં, નોકરીમાં, રસ્તા પર કે એવી કેટલીયે જગ્યાઓએ આપણે કેટલાય માણસો સાથે નાના-મોટા સમાધાન કરીએ છીએ કારણ કે ત્યાં વ્યવહાર છે, પરંતુ જ્યાં વહાલ છે ત્યાં આપણને અહમ્ નડી જાય છે એ કેટલી નવાઈની વાત છે !

શીર્ષક પંક્તિ : (રાજેશ વ્યાસ, ‘મિસ્કીન’)

શબ્દ

શબ્દનું મહત્વ સમજ તુ, શબ્દ તો અનમોલ છે.
જીતુ હુ કે તુ જીત તને અર્પન છે.
તારી ખુશીમા જ મારી તો જીત છે.
અધાંરા મા તો બધા કહે શબ્દ ખુલ્લેઆમ કેહ્વા ની મહ્તા ાઔર છે.
સમય તોઆપ આંખ ના દરીયા ને હુ મારી અંદર ભરી લઈશ.
હોઠ પર "રામ" હસે મારા તો જ તુ મારા જીવન માં ાઆશીવાદ બનીને આવી હઈશ.
ઝીંદગી છે બહુ ટુંકી આમ તુ વીતાવ માં
કોઇ ને તારી તસ્વીર દીલ મા વસાવતા અટકાવ માં
ઝેર તો તે પણ પેધા અને મે પણ દુનીયા ને દુખમયી બનાવ માં
આ અજ` છે "રાજ" ની દોસ્ત "રાજ" ના પ્યાર પર શક તો જતાવ માં
ઝેર ભલે તે પીધું પણ "રાજ" ન પ્રેમ નેા આસ્વાદ તો માણી જો
બસ, એક જ અજ` છે એક વાર આ તુટ્તા "રાજ" ને તો બચાવી જો.
રાજ ની રચના
૨૩/૦૨/૨૦૦૯
૬:૨૦ મીનીટે

આવડે છે.

દુરી ને નઝ્દીકીયા મા ફેરવતા અમને આવડે છે.
યાદ ને પણ સચ્ચાઈ બનવાતા અમને આવડે છે.
યાદ પણ ફરીયાદ ના બની જાયી એ તમને સમજવતા આવડે છે.
તમે પાસે ન હો તો આ દીલ ને મૌત માગતા પણ આવડે છે.
અહેસાસ તો છે તમારો પણ તેને આદત મા તબદીલ કરતા અમને આવડે છે.
જો કરસો ભરોસો એક વાર તો અમને દુનીયા જીતતા આવડે છે.

રાજ ની રચના

૨૩/૦૨/૨૦૦૯
૫:૧૦ મીનેટે સાંજે

22 February, 2009

યાદ

મારો પ્રથમ પ્રયાસ

યાદો મા યાદ છે
કેવી સવાર છે કે યાદો મા હુ ગુમ છુ
ગુમ થાઉ તો મને ગમે
પણ હુ તો ગુમસુમ છુ
ગુમનામી ની અંધારી નીશા હુ ભટકુ છુ
યાદો મા હુ એમના દશઁન ને તરસુ છુ
એવી સવાર માટે તરસુ છુ
જયારે કોઇ કહે મારી યાદ મા પણ "રાજ" છે.

25/12/2008 રાજ ની રચના

20 February, 2009

જીંન્દગી

ક્યારેક આંશુ તો ક્યારેક ખુશીઓ વેચી,
અમે વિરાના ની તન્હાઇ વેચી,
થોડા શ્વાસો છે ખરીદવા માટે,
રોજ મરતી જીંન્દગી વેચી,
હેરાન કરતા થયા પડછાયા મારા જ મને,
વ્યાકુળ થતા મેં રોશની વેચી,
એક જ હતો ' રાજ ' જે પોતે વેચાઇ ગયો,
નહિતર લોકોએ તો પોતાની જીંન્દગી વેચી.

રાજ ની રચના

ખ્વાબ

ખ્વાબોમાં આવીને તને જગાડી જઇશ
દીવસે પણ તને સપના દેખાડી જઇશ
જો તુ આપે તક તો સપના ને પણ સત્ય મા ફેરવી દઇશ
જિંદગીની કોઇ પળમાં જો ઉદાસ હોય ત ુંહસાવી જઇશ
તારી એક મુસ્કાન માટે દુનીયાથી લડી જઇશ
ભીના શંખ-છીપલાથી તારો ખોબો ભરી જઇશ
તારા જીવનનો મારગ ભલેને હોય કાંટાળો કાંટા હુ ફેંકી દઇશ
પગ ઉપડશે એ પહેલા જ ફૂલો હું વેરી જઇશ
એકાંતની પળમાં પણ એકાંત ન લાગે એટલે સપના મા પણ સતાવી જઇશ
આંગણની આંબાડાળે ગઝલના ટહુકા છોડી જઇશ
તારા દીલમાં પ્રેમ ચિનગારી ભડકાવી જઇશ
પછી કંયા જાશે તુ "રાજ" ને તુ પણ દીલ મા વસાવી લઇશ

રાજ ની રચના
૧૨:૪૫ રત્રે ૨૦/૦૨/૨૦૦૯

19 February, 2009

સંબંધ

વહેતા પાણીના વ્હેણ રોકીએ તો બંધાય નવો બંધ ;
રોતા અશ્રુ લુછીએ તો બંધાય નવો સંબંધ .
આપણે નાના-નાના માનવી બની શકીએ માનવ ;
હોઇએ ભલે તુચ્છ પણ બની શકીએ મહાન .
પણ લોકોને લુટવા ન બનાય ખરાબ ;
રોતા ના અશ્રુ લુછીએ તો બંધાય નવો સંબંધ .
વાસ્તવ મા કોઇ કોઇનુ નથી, પણા સૌ સૌના થઇયે;
જીવન કેરી મિત્રતા આપણે નીભાવીએ.
તો જીવન જીવવાનો આજ એહસાસ જણાય ;

રચના-દીલ થી દીલ ને વાત

દીલ થી દીલ ને વાત

દીલ મા ભય છે શું દીલ સમજશે.
દીલ મા લાગણી ઓ ના પ્વાહ છે શું દીલ મા ૂઊતરશે.
દીલ મા ગજબ નશો છે શું દીલ ને ચડશે.
દીલ મા છે વાત શું દીલ શામભડશે.
દીલ મા ફેલાવાની છે ખુશી ને ઇચછા શું દીલ ખુશ થાશે.
દીલ મા અનેક છે આશા શું દીલ ના હ્દ્ય મા ધબકશે.
દીલ મા અનેક છે સપના શું દીલ ની આંખો મા ૂઊતરશે.
દીલ મા અનેક છે કવીતા શું દીલ "કાવ્ય" બની "રાજ" કરશે.
આમ છતાં મિત્રો, દીલ મા છે અનેક ખામીયો શું દીલ ખુબીયો મા ફેરવશે.
ચાહ્ના છે આ રાજ ના દીલની શું દીલ ને આ સમજાશે.
રાજ ની રચના
તા. ૧૯/૨/૨૦૦૯ રત્રે ૧:૩૦ વાગે